سلام به همه کسانی که رنگ عشق پر رنگترين رنگ زندگيشونه...
هميشه سر بلند باشيدممنونم که به من سر ميزنيد.
تنها صدای نويد بخش زندگی برای من همونيه که بهش ميگم عشق اون هم از رنگی واقعی ...
عشقی که جز اوج انسانيت تعريفی ازش نميدونم ولی ميدونم که منو بزرگ ميکنه ..
منی رو که هنوز اول راهم اما ميدونم بايد رفت..
شما هم بياييد .....همه دعوت شدن..

     خواهی که جهان در کف و اقبال تو باشد

                                  خواهان کسی باش که خواهان تو باشد

                                                 
چه عذاب بزرگی است
وقتي که من تمام تنهايی را
به دوش می کشم
و سخت ترين لحظه های انتظار را
با شکيبايی خود قسمت می کنم.
آرزوی محالی ست
درک دستهای تو
                 از انتهای تنهايی ستاره های چيده شده                    
و سفره های خالی احساس
که مهربانی سايه ها
رنگينش کرده است
تو حتی
از فکر اين عذاب هم عاجزی
و من هر روز
تحليل می کنم .....

بی تو هر گز

کاشکی دنیا واسه یک شب مال من بود
کاش نگات به هر کی جز من واسه یک شب قدغن بود

اگه اون چشمای نازت یه ضریحی داشت طلایی
اون قده دورش می گشتم که نشه پیداش جدایی

یادگاری می نوشتم پشت گلبرگهای قرمز
می نوشتم
                 عزیزم هر جا باشم بی تو هرگز

کاشکی دنیا واسه یک شب مال من بود
کاش نگات به هر کی جز من واسه یک شب قدغن بود

 

من با تمام جانم پربسته و اسیرم..

باید که با تو باشم در پای تو بمیرم........

   اين

او

شايد همان چهره ای باشد حک شده بر ديواره های دلم

راهی به سوی آرامش يا افسوس

شايد گنج يافته ام باشد يا بهايي که بايد بپردازم

او

شايد آوازی باشد از لبان تابستان

يا خنکايی ار سوی پاييز

مي تواند صدها چيز متفاوت باشد

هر آنچه يک روز کامل به همراه دارد

او

شايد ديو باشد...يا دلبر

خشک سالی... يا سالی که پر از خوشی هاست

که مي تواند هر روز را جنتي سازد يا جهنمي

او شايد آيينهء رؤياهاي من باشد

تصوير تبسمی افتاده بر تن جويبار

اوشايد هماني نباشد که از درون صدفش پيداست

او

همان لبان هميشه خندان ميان جمع

با چشمانی  شکوهمند و شرمسار

و کسي را نشايد ديدن بارش آن ابرهای بهار

او

شايد عشقی باشد، بي اميدي ادمه را

شايد به سويم آيد از طرف سايه های گذشته ها

آنگونه که به يادش بياورم تا روز پايانم

او

شايد دليل ماندنم باشد

"چرا" و "چونکهء" سؤال ماندنم

اويی که ميان روزهای سخت پيش رو، نگاهش خواهم داشت 

من

اشکها و خنده هايش را درونم جمع می کنم

و از همه شان يادگاری مي سازم برای خودم

آخر هرجا که او هست...بايد که باشم

معنای بودنم، تنهای تنها

اوست

او...تنها...او

 

براي او كه مي داند دوستش دارم....

 
     
                                 گاهی سخته گفتن آنچه درون ماست

                                 گاهی سخته قبول آنکه عاشق شدی 

                                 خدايا ديگر طاقت دوری وانتظارم نيست

                                  اگر بازهم ..........،اگر بازهم او........

                                 قلبم خسته است.....خسته تازه التيام يافته!!!

                                 آخر مگر تاکی؟کجا........

                                 می توان اين قلب خسته را وصله کرد؟؟؟

                                روزی می رسد که ديگر وصله بر آن نتوان کرد...

                                 آن وقت چه کنم،خدايا!!!

                                 می دانی که با توام ....با تو.......
                                                                      

برای من همچون غزلی هستی
 بسی عاشقانه و پاک
تو برای من دو چشم روشنی در شبهای تاريک بی پناه
چشمان تو آينه ايست روشن
همچون چشمه جوشانيست در قلب کويری داغ
وجود تو همچون پرنده ايست که بر درختی که سالهاست در کوير مرده اما ايستاده است .
مرا از عشق خود لبريز کن
وجود مرا از من تهی کن و لبريز از خود کن
ترا دوست می دارم ...

تنهايی نمی توانم
اما حالا تکيه بر شانه های تو
بهترين پناه است،
برای تاختن به قلب سياهی
و رسيدن به فردای سپيد آرزوها

روزمرگی هايم رنگ باختند و حالا تنها زمان از تو گفتن و از تو نوشتن است نه چيز ديگر...
اين قلبم است که من را به هر کجا می برد...اين بار هم می خواهم همراهش بروم و مرا می برد به سوی تو...و اما آخر راه نامعلوم...همين بودنت مرا کافی ست...گرچه شکستی ديگر برايم گران است...روحم زخمی ست تو مرهم باش و تو نيز قبول کردی، هميشه يادت می ماند؟...بودنت مرا کافی ست...و بودن هميشگی مرهمی جاويد...با من بگو اين خيالی بيهوده نيست.............................

و می دانم                              که

                   به دنبال کسی نباش که با اون زندگی کنی                  

             به دنبال کسی باش که بدون او نتونی زندگی کنی                

یه دل میگه برم  ... برم...
یه دلم میگه نرم ... نرم...
طاقت نداره دلم  ...دلم...
                                بی تو چه کنم ؟
پیش عشق ای زیبا...زیبا...
خیلی کوچیکه دنیا..دنی....
با یاد تو ام هر جا...هر جا....
                                  ترکت نکنم...

سلطان قلبم تو هستی ...تو هستی ...
دروازه های دلم را شکستی ...
پیمان یاری به قلبم تو بستی ...
با من پیوستی.....
اکنون اگر از تو دورم ز هرجا...
بر یار دیگر نبندم دلم را ...
سر شارم از آرزو و تمنا...
                                       ای یار زیبا...!!!

 

قايقی خواهم ساخت

خواهم انداخت به اب

دور خواهم شد... دور

دور خواهم شد از اين خاک غريب

که در ان هيچکسی نيست که در بيشه عشق

قهرمانان را بيدار کند

سهراب

 

                            

باز کن پنجره را..

و به مهتا ب بگو

صفحه ذهن کبوتر ابيست...خواب گل مهتابيست

ای نهايت در تو

ابديت در تو

ای هميشه با من

تو هميشه بودن

باز کن چشمت را

تا که گل باز شود

قصه زندگی اغاز شود

تا که از پنجره چشمانت عشق اغاز شود

تا دلم باز شود.. تا دلم باز شود

دلم اينجا تنگ است.. دلم اينجا سرد است

فصلها بی معنی .. اسمان بی رنگ است

سرد سرد است اينجا

باز کن پنجره را

باز کن چشمت را

گرم کن جان مرا

ای هميشه ابی

ای هميشه دريا

ای تمام خورشيد

ای هميشه گرما

سرد سرد است اينجا

باز کن پنجره را

ای هميشه روشن

باز کن چشم مرا....

ارديبهشت هم اومد.. اما.. بهار هنوز نيومد!!.. چقدر احساس سرما ميکنم..

                                                       

دبيران و عشق

نظر دبيران در مورد عشق:
دبير ديني:عشق يك موهبت الهي است.
دبير ورزش:عشق تنها توپي است كه اوت نمي شود.
دبير شيمي:عشق تنها اسيدي است كه به قلب صدمه نمي زند.
دبير اقتصاد:عشق تنها كالايي است كه از خارج وارد نمي شود.
دبير ادبيات:عشق بايد مانند عشق ليلي ومجنون محور نظامي داشته باشد.
دبير جغرافي:عشق از فراز كوه هاي آسيا تيري است كه بر قلب مي نشيند.
دبير زيست:عشق يك نوع بيماري است كه ميكروب آن از چشم وارد ميشود

 

                          

آن همه گفتم كه ميخواهمت ، اما
چه شنيدم جز آواز جدايی.

با سنگ برآن شيشه‌ی ديوار زدم ،
دار زدم ديده به در تا بگشايی.

پرواز خيالات شدم ، آب شدم ، ماه شدم ، سايه شدم تا تو بمانی.
و تودرسادگی‌ام سبز شدی ، ابر شدی ، نور شدی تا كه نمانی.

تصوير شدم در دل ديوار ولی تو ، چون باد گذشتی.
ديوار شدم ، راه شدم ، باز گذشتی.

من پنجره بودم و تو خورشيد نگاهم
آغوش گشودم ، شب تاريك شدی ؛ زرد شدی ؛ شاخه‌ی خشكيده شدی .

من قصه‌ی فرهاد نبودم كه تو در قصر نگاهش،
تا صبح خطوطم به دل كوه ، بخوابی.

من شاعر مهتاب نبودم كه تو در شعر صدايم ،
چون ابر بباری ؛

سهراب نبودم كه تو با خنجر كينت ،
تصوير عبوری شوی از صبح بهاری.

يك سينه صفا بودم و يك دوست كه از تو
ميخواست بمانی و بمانی و بمانی.

تابوت صداقت شده اين لايق نفرين ؛
يك قصه از آن دوست ، كه يك روز بخوانی.

باورم اين بود با هم سبز را معنا كنيم
يك حرف را بشكنيم و عشق را پيدا كنيم

                                                              



عشق،عشق می آفريند ...

عشق،عشق می آفريند       
                                 عشق زندگی می بخشد
زندگی رنج به همراه دارد 
                                   رنج دلشوره می آفريند
دلشوره جرات می بخشد  
                                 جرات اعتماد به همراه دارد
اعتماد اميد می آفريند   
                                   اميد زندگی می بخشد
زندگی عشق می آفريند    
                                   عشق،عشق می آفريند  

      واز عشق مردن سفريست به سوی خدا...

بگزاريد بگريم به پريشانی خويش..

                       که به جان امدم از بی سر و سامانی خويش

                                  غم بی همنفسی کشت مرا در اين شهر..

                                                       در ميان با که گذارم غم پنهانی خويش؟!...

بازم دلم گرفته  گريم اختياري نيست
اخه جز گريه مرا کاري نيست
يه عمره از محبت بي نصيبم اي خدا
من غريبم اي خدا
 چرا جز غصه مرا ياري نيست
اگه عشق همينه اگه زندگي اينه
نميخوام چشمام دنيا رو ببينه

به ياد هر شبت آغاز كردم        پريشب تا سحر پرواز كردم

غمت را تا سحر در ساز كردم   از اين اسرار غم سر باز كردم

سفر را تا سحر اعجاز كردم    از اين جا تا فلك احراز كردم

نفس را با نفس چون راز كردم    تو را من در جهان چون باز كردم

غمت را در دلم آواز كردم       به ياد هر شبت پرواز كردم

کی اشکاتو پاک ميکنه

شبها که غصه داری

دست رو موهات کی می کشه

وقتی منو نداری

شونه کی مرحم هق هقت ميشه دوباره

از کی بهونه می گيری شبهای بی ستاره

برگ ريزونای پاييز کی چشم برات می مونه

از جلو پات جمع ميکنه برگهای زرد و خسته

کی چشم برات ميمونه

حتی شبهای يلدا

تا گريه تو چشات نياد

شب برسه به فردا

مادر!.

ای فرشته اميد به تعداد ستارگان اسمان دوستت دارم

و بر دستان تنديس عاشقيت بوسِه ميزنم

و نگاه آرامش بخشت را خاطره ميسازم

مادر !

مادرِ خوب و قشنگم

اتاقم بی تو چه سرد است

تمام لحظه هايم بی تو هيچ است..

عشقت جاودانه ترين گوهر من است..دوستت دارم .دوستت دارم .دوستت دارم ...

                    

    عشق

                                          من زندگی را برای عشق می خواهم

                                             می خواهم تا ابد عاشق بمانم

                                 می خواهم برای عشق بخندم و برايش گريه كنم

                                          می خواهم با عشق به خدايم برسم

                                             می خواهم عشق را ثابت كنم

                                             می خواهم برای عشق بميرم

                                               می خواهم برای تو بميرم ...

                  

زندگی

زندگی قصه تلخی‌ست

که از آغازش

بس که آزرده شدم

چشم به پايان دارم

   

 

          

عشق!

زيبايي عشق به سكوته نه فرياد

زيبايي عشق به تحمله نه خرد شدن و فرو ريختن

عشق خيالي ست كه اگه به واقعيت برسه ديگه طعم شيرينشو از دست مي ده.

عشق يه كويره كه عاشق تشنه با روياي سراب معشوق قدم به جلو ميذاره

عشق راه ناهمواريه كه وقتي ازش گذشتي و تمام سختی‌ها رو پشت سر گذاشتي مي‌رسي به جايي كه اصلا تصور نمي‌كردي آخرش اين باشه مثل كسي كه از كوهي بالا مي‌ره به اميد اينكه ببينه پشت اون كوه چيه؟ لذتش فقط اميد و روياي رسيدن به اون بالاست وقتي رسيدي مي بيني هيچي پشت كوه نبوده و نيست نااميد و خسته مي‌شيني به اين همه راهي كه اومدي فكر مي‌كني. البته اگه بين راه سقوط نكني.

عشق سخن گفتن با نگاهه.

عشق اميد به رسيدن و ترس از نرسيدنه

عشق تكرار افرينش

تو که دستت به نوشتن اشناست
دلت از جنس دل خسته ماست
دل دريا رو نوشتي همه دنيا رو نوشتي دل ما رو بنويس
بنويس از ما که در حال فراريم
توي اين پاييز بد فکر بهاريم
بنويس از ما که عشقو نشناختيم
حرف خالي زديم و قافيه ساختيم
دست من خسته شد از بس که نوشتم
پاي من ابله زد بس که دويدم
دل دريا رو نوشتي همه دنيا رو نوشتي دل ما رو بنويس

آهاي آدميان ، به چشمهاي خود بياموزيد كه نگاه به كسي نيندازند ، اگر نگاه انداختند عاشق نشوند اگر عاشق شدند وابسته نشوند اگر وابسته شدند مجنون نشوند و اگر نيز مجنون شدند با عقل و منطق زندگي كنند

آهاي عاشقان اينك كه پا به اين راه دشوار گذاشته ايد ، با صداقت عشق را ابراز كنيد ، تنها عاشق يك دل باشيد ، تنها به يك نفر دل ببنديد ، و با يكرنگي و يكدلي زندگي كنيد

آهاي عاشقان به عشق خود وفادار باشيد ، تا پايان راه با عشق باشيد ، و از ته دل عشق را دوست داشته باشيد

آهاي عاشقان از تمام وجود عاشق شويد ، و با اراده و اطمينان پا به اين راه بگذاريد

رسم عاشقي دروغ و خيانت نيست ، رسم عاشقي صداقت است پس سرلوحه و الگوي خود را صداقت قرار دهيد

آهاي عاشقان نه لازم است مجنون باشيد و نه فرهاد ، تنها خودتان باشيد ، همين و بس........

آهاي عاشقان ، ساده نباشيد ، عشق را از ته دل بخواهيد و انتظار عشق را حتي تا پاي مرگ بكشيد

آهاي عاشقان عشق را براي قلبش بخواهيد نه براي هوس و خوش گذارني و گذراندن لحظه هاي زندگي با هدف عاشق شويد و با عشق نيز از اين دنيا برويد

When you feel unlovable, unworthy and unclean,
when you think that no one can heal you,
Remember, Friend,
God Can.

وقتي احساس می‌کنی قابل دوست داشتن نيستی
وقتي احساس بي لياقتي و نا پاكي مي كني
وقتي احساس مي كني كسي نمي تواند دردهای تو را التيام ببخشد
به ياد داشته باش دوست من
خدا مي تواند

 When you think that you are unforgivable
for your guilt and your shame
Remember, Friend,
God Can.

وقتي احساس مي‌كني قابل بخشش نيستي
براي شرم و گناه هایت
به ياد داشته باش دوست من
خدا مي تواند

 When you think that all is hidden
and no one can see within
Remember, Friend,
God Can.

وقتي فكر مي كني همه چيز پنهان است
و هيچكس نمي تونه درون رو ببيند
به ياد داشته باش دوست من
خدا مي تواند

 And when you have reached the bottom
And you think that no one can hear
Remember my dear Friend
God Can.

وقتي به انتها مي رسي و گمان مي‌كني 
کسی نيست تا صدايت را بشنود
به ياد داشته باش دوست من
خدا مي تواند

And when you think that no one can love
The real person deep inside of you
Remember my dear Friend,
God Does.

وقتي گمان ميبری كسي نمي تواند
به خود واقعی درون تو عشق بورزد
دوست من٬ به ياد داشته باش
خدا مي تواند

عشق!

راستی...

سهم ما از اين زندگی چيه...

همش پول؟؟؟

عشق کجاست...چی شد...کجا ماند... و ما کجائيم..

دوست داريم عاشق باشيم...

امّا وقتش که می‌شه...کم می‌آريم...لگد ميندازيم..میسوزونيم و ويروون می‌کنيم.

اسمش هم می‌ذاريم...عشق!

                             

           

بيا تو اي هميشه عشق هميشه بهار

بيا دوباره با خودت بهارو بيار

ميشه دوباره تو صدام ترانه بشي

ميشه براي گريه هام بهانه بشي

ميگم بيا بيا با من بمون

با من بمون هميشه عشق اي مهربون

وقتي تموم آينه ها شكسته شدن

موندم پشت اين درا كه بسته شدن

نشد واست از شب و ستاره بگم

حرفاي عاشقونمو دوباره بگم

قشنگترين پنجره اي كه واميشه رو به بهار

قشنگترين معجزه اي تو اين شباي انتظار

بي تو نفس كشيدنم عذابه واسم

دارم از توغربتم صدات ميزنم

 

 

تقديم به انانکه...

یه سلام مخملی تقدیم به همه آنهایی كه بی تقصیرند و گناهی ندارند   تقدیم به چشم هایی كه در راه ماندند و دل هایی كه آنها را راندند   تقدیم به اشك هایی كه غرورشان شكست و عهد و پیمانهایی كه زیر پا نشست   تقدیم به تمامی آنان كه هنوز هم تكه ای از آسمان در چشمانشان   جرعه ای از دریا در دستانشان و تجسمی زیبا از خاطره ی ایثار گل های سرخ در معبد ارغوانی دلهایشان به یادگار مانده است    محبت چيست؟ از آتش پرسيدم محبت يعنی چی ؟ گفت از من سوزانتره   از گل پرسيدم محبت يعنی چی ؟ گفت از من زيباتره   از شمع پرسيدم محبت يعنی چی ؟ گفت از من عاشقانه تره   از خود محبت پرسيدم تو چيستی؟ گفت من نگاهی بيش نيستم ... One thing can always cheer me, When I'm feeling sad and low; When I tire of daily trials, That I have to undergo;

دوستت دارم

                                   

اول نامه جای دل تنگ چند تا نقطه چين می گذارم،                         
جای اسم قشنگت سر سطر
نازنين، نازنين می گذارم ...
گفتن از تو ولی کار من نيست،
پس قلم را زمين می گذارم

 

عطر زرد گل ياس رو نمی خوام، نمره بيست کلاس رو نمی خوام ... من فقط تو چشم تو زندونی ام، عاشق های بی حواس رو نمی خوام ... من تو رو می خوام اونها رو نمی خوام، نفسم تويی هوا رو نمی خوام

آخر يه روز دق می کنم فقط به خاطر تو، دنيا رو عاشق می کنم فقط به خاطر تو ...
سر به بيابون می زنم فقط به خاطر تو، رو دست مجنون می زنم فقط به خاطر تو ...
يه روز ميشم بی آبرو فقط به خاطر تو، قربونی يه جستجو فقط به خاطر تو