اقلیم عشق

eghlimeeshgh — Mon, 04 Jul 2005 17:04:18 GMT

به وب عاشق ترین عاشق دنیا خوش آمدید

سلام به همه کسانی که رنگ عشق پر رنگترين رنگ زندگيشونه...
هميشه سر بلند باشيدممنونم که به من سر ميزنيد.
تنها صدای نويد بخش زندگی برای من همونيه که بهش ميگم عشق اون هم از رنگی واقعی ...
عشقی که جز اوج انسانيت تعريفی ازش نميدونم ولی ميدونم که منو بزرگ ميکنه ..
منی رو که هنوز اول راهم اما ميدونم بايد رفت..
شما هم بياييد .....همه دعوت شدن..

خواهی که جهان در کف و اقبال تو باشد

خواهان کسی باش که خواهان تو باشد

چه عذاب بزرگی است
وقتي که من تمام تنهايی را
به دوش می کشم
و سخت ترين لحظه های انتظار را
با شکيبايی خود قسمت می کنم.
آرزوی محالی ست
درک دستهای تو
از انتهای تنهايی ستاره های چيده شده
و سفره های خالی احساس
که مهربانی سايه ها
رنگينش کرده است
تو حتی
از فکر اين عذاب هم عاجزی
و من هر روز
تحليل می کنم .....

بی تو هر گز

کاشکی دنیا واسه یک شب مال من بود
کاش نگات به هر کی جز من واسه یک شب قدغن بود

اگه اون چشمای نازت یه ضریحی داشت طلایی
اون قده دورش می گشتم که نشه پیداش جدایی

یادگاری می نوشتم پشت گلبرگهای قرمز
می نوشتم
عزیزم هر جا باشم بی تو هرگز

کاشکی دنیا واسه یک شب مال من بود
کاش نگات به هر کی جز من واسه یک شب قدغن بود

من با تمام جانم پربسته و اسیرم..

باید که با تو باشم در پای تو بمیرم........

اين

او

شايد همان چهره ای باشد حک شده بر ديواره های دلم

راهی به سوی آرامش يا افسوس

شايد گنج يافته ام باشد يا بهايي که بايد بپردازم

او

شايد آوازی باشد از لبان تابستان

يا خنکايی ار سوی پاييز

مي تواند صدها چيز متفاوت باشد

هر آنچه يک روز کامل به همراه دارد

او

شايد ديو باشد...يا دلبر

خشک سالی... يا سالی که پر از خوشی هاست

که مي تواند هر روز را جنتي سازد يا جهنمي

او شايد آيينهء رؤياهاي من باشد

تصوير تبسمی افتاده بر تن جويبار

اوشايد هماني نباشد که از درون صدفش پيداست

او

همان لبان هميشه خندان ميان جمع

با چشمانی شکوهمند و شرمسار

و کسي را نشايد ديدن بارش آن ابرهای بهار

او

شايد عشقی باشد، بي اميدي ادمه را

شايد به سويم آيد از طرف سايه های گذشته ها

آنگونه که به يادش بياورم تا روز پايانم

او

شايد دليل ماندنم باشد

"چرا" و "چونکهء" سؤال ماندنم

اويی که ميان روزهای سخت پيش رو، نگاهش خواهم داشت

من

اشکها و خنده هايش را درونم جمع می کنم

و از همه شان يادگاری مي سازم برای خودم

آخر هرجا که او هست...بايد که باشم

معنای بودنم، تنهای تنها

اوست

او...تنها...او

براي او كه مي داند دوستش دارم....

                                 گاهی سخته گفتن آنچه درون ماست

                                 گاهی سخته قبول آنکه عاشق شدی

                                 خدايا ديگر طاقت دوری وانتظارم نيست

                                  اگر بازهم ..........،اگر بازهم او........

                                 قلبم خسته است.....خسته تازه التيام يافته!!!

                                 آخر مگر تاکی؟کجا........

                                 می توان اين قلب خسته را وصله کرد؟؟؟

                                روزی می رسد که ديگر وصله بر آن نتوان کرد...

                                 آن وقت چه کنم،خدايا!!!

                                 می دانی که با توام ....با تو.......

برای من همچون غزلی هستی
بسی عاشقانه و پاک
تو برای من دو چشم روشنی در شبهای تاريک بی پناه
چشمان تو آينه ايست روشن
همچون چشمه جوشانيست در قلب کويری داغ
وجود تو همچون پرنده ايست که بر درختی که سالهاست در کوير مرده اما ايستاده است .
مرا از عشق خود لبريز کن
وجود مرا از من تهی کن و لبريز از خود کن
ترا دوست می دارم ...

كاش می شد قطـره ها ، باران شوند

خارهـای دشتها ، ريـــحــان شوند

كاش بـانگ ِ بلـبـلان ، محـزون نبود

كـاش سهــم ِ عاشقان ، افسون نبود

كاش قلبت نــرم ، همچون يــاس بود

بيش از اين در سينه ات ، احساس بود

كاش می شد محـضَــرَت را درك كرد

خَـلــســه های بی كسی را تـَرك كرد

كاش بر جانم ، نسيـــم ات می وزيــد

در ميان ِ گيسوانم ، می خــــزيد

ای نســـيــم ِ روحبخش ِ مهـــــربان!

زين كــويــر ِ داغـم ، اينك وارَهـان

كی زيارت را اجـــــازَت می دهی ؟

دعوتم را كی اجـــــابت می نهـــی ؟

از چه رو امروز و فردا می كنـــــی

اين چنين با واله ات تـــا می كنـــي؟

شعــله های دل ، بســــی افــروختــه

بـر خــَم ِ كــوچه ، دو چشمــم دوخته

تا بيـايــی ، عشقْ بارانــم كنـــــــی

با شرابی كهنــــه ، مهمــانــم كنــــی

دلم تنگه

تصورهای باطل نقش زد آينده ما را

به تصويری مجازی خط کشيد آينه ما را

رفاقت‌ها٬ محبت‌ها چرا زيبا سرابی بود

گذشته لحظه های عشق ما آشفته خوابی بود

هربار با خود گفتم :

غرورم را لباست ميکنم

باز التماست می‌کنم

تا وقت ديدار

دو چشمم فرش پايت می‌کنم

جانم فدايت می‌کنم

اما٬

من را ميازار٬ من را ميازار

کاش می‌دانستی٬

برای با تو بودن‌ها دلم تنگه

نفس هاتو کشيدن‌ها دلم تنگه

....

کشاندی مرا به ويرانی٬ از هم تو پاشيدی

بر اشک و آهم افسوس٬ تو خنديدی

تنهايی نمی توانم
اما حالا تکيه بر شانه های تو
بهترين پناه است،
برای تاختن به قلب سياهی
و رسيدن به فردای سپيد آرزوها

روزمرگی هايم رنگ باختند و حالا تنها زمان از تو گفتن و از تو نوشتن است نه چيز ديگر...
اين قلبم است که من را به هر کجا می برد...اين بار هم می خواهم همراهش بروم و مرا می برد به سوی تو...و اما آخر راه نامعلوم...همين بودنت مرا کافی ست...گرچه شکستی ديگر برايم گران است...روحم زخمی ست تو مرهم باش و تو نيز قبول کردی، هميشه يادت می ماند؟...بودنت مرا کافی ست...و بودن هميشگی مرهمی جاويد...با من بگو اين خيالی بيهوده نيست.............................

و می دانم که

به دنبال کسی نباش که با اون زندگی کنی

به دنبال کسی باش که بدون او نتونی زندگی کنی

یه دل میگه برم ... برم...
یه دلم میگه نرم ... نرم...
طاقت نداره دلم ...دلم...
                                بی تو چه کنم ؟
پیش عشق ای زیبا...زیبا...
خیلی کوچیکه دنیا..دنی....
با یاد تو ام هر جا...هر جا....
                                  ترکت نکنم...

سلطان قلبم تو هستی ...تو هستی ...
دروازه های دلم را شکستی ...
پیمان یاری به قلبم تو بستی ...
با من پیوستی.....
اکنون اگر از تو دورم ز هرجا...
بر یار دیگر نبندم دلم را ...
سر شارم از آرزو و تمنا...
                                       ای یار زیبا...!!!

قايقی خواهم ساخت

خواهم انداخت به اب

دور خواهم شد... دور

دور خواهم شد از اين خاک غريب

که در ان هيچکسی نيست که در بيشه عشق

قهرمانان را بيدار کند

سهراب

باز کن پنجره را..

و به مهتا ب بگو

صفحه ذهن کبوتر ابيست...خواب گل مهتابيست

ای نهايت در تو

ابديت در تو

ای هميشه با من

تو هميشه بودن

باز کن چشمت را

تا که گل باز شود

قصه زندگی اغاز شود

تا که از پنجره چشمانت عشق اغاز شود

تا دلم باز شود.. تا دلم باز شود

دلم اينجا تنگ است.. دلم اينجا سرد است

فصلها بی معنی .. اسمان بی رنگ است

سرد سرد است اينجا

باز کن پنجره را

باز کن چشمت را

گرم کن جان مرا

ای هميشه ابی

ای هميشه دريا

ای تمام خورشيد

ای هميشه گرما

سرد سرد است اينجا

باز کن پنجره را

ای هميشه روشن

باز کن چشم مرا....

ارديبهشت هم اومد.. اما.. بهار هنوز نيومد!!.. چقدر احساس سرما ميکنم..

دبيران و عشق

نظر دبيران در مورد عشق:
دبير ديني:عشق يك موهبت الهي است.
دبير ورزش:عشق تنها توپي است كه اوت نمي شود.
دبير شيمي:عشق تنها اسيدي است كه به قلب صدمه نمي زند.
دبير اقتصاد:عشق تنها كالايي است كه از خارج وارد نمي شود.
دبير ادبيات:عشق بايد مانند عشق ليلي ومجنون محور نظامي داشته باشد.
دبير جغرافي:عشق از فراز كوه هاي آسيا تيري است كه بر قلب مي نشيند.
دبير زيست:عشق يك نوع بيماري است كه ميكروب آن از چشم وارد ميشود

آن همه گفتم كه ميخواهمت ، اما
چه شنيدم جز آواز جدايی.

با سنگ برآن شيشه‌ی ديوار زدم ،
دار زدم ديده به در تا بگشايی.

پرواز خيالات شدم ، آب شدم ، ماه شدم ، سايه شدم تا تو بمانی.
و تودرسادگی‌ام سبز شدی ، ابر شدی ، نور شدی تا كه نمانی.

تصوير شدم در دل ديوار ولی تو ، چون باد گذشتی.
ديوار شدم ، راه شدم ، باز گذشتی.

من پنجره بودم و تو خورشيد نگاهم
آغوش گشودم ، شب تاريك شدی ؛ زرد شدی ؛ شاخه‌ی خشكيده شدی .

من قصه‌ی فرهاد نبودم كه تو در قصر نگاهش،
تا صبح خطوطم به دل كوه ، بخوابی.

من شاعر مهتاب نبودم كه تو در شعر صدايم ،
چون ابر بباری ؛

سهراب نبودم كه تو با خنجر كينت ،
تصوير عبوری شوی از صبح بهاری.

يك سينه صفا بودم و يك دوست كه از تو
ميخواست بمانی و بمانی و بمانی.

تابوت صداقت شده اين لايق نفرين ؛
يك قصه از آن دوست ، كه يك روز بخوانی.

باورم اين بود با هم سبز را معنا كنيم
يك حرف را بشكنيم و عشق را پيدا كنيم

عشق،عشق می آفريند ...

عشق،عشق می آفريند
                                 عشق زندگی می بخشد
زندگی رنج به همراه دارد
                                   رنج دلشوره می آفريند
دلشوره جرات می بخشد
                                 جرات اعتماد به همراه دارد
اعتماد اميد می آفريند
                                   اميد زندگی می بخشد
زندگی عشق می آفريند
                                   عشق،عشق می آفريند

      واز عشق مردن سفريست به سوی خدا...

بگزاريد بگريم به پريشانی خويش..

که به جان امدم از بی سر و سامانی خويش

غم بی همنفسی کشت مرا در اين شهر..

در ميان با که گذارم غم پنهانی خويش؟!...

تقديم به اونايی که دلشون واسه هم ميره

eghlimeeshgh — Sat, 14 May 2005 14:41:18 GMT

بازم دلم گرفته گريم اختياري نيست
اخه جز گريه مرا کاري نيست
يه عمره از محبت بي نصيبم اي خدا
من غريبم اي خدا
چرا جز غصه مرا ياري نيست
اگه عشق همينه اگه زندگي اينه
نميخوام چشمام دنيا رو ببينه

به ياد هر شبت آغاز كردم پريشب تا سحر پرواز كردم

غمت را تا سحر در ساز كردم از اين اسرار غم سر باز كردم

سفر را تا سحر اعجاز كردم از اين جا تا فلك احراز كردم

نفس را با نفس چون راز كردم تو را من در جهان چون باز كردم

غمت را در دلم آواز كردم به ياد هر شبت پرواز كردم

کی اشکاتو پاک ميکنه

شبها که غصه داری

دست رو موهات کی می کشه

وقتی منو نداری

شونه کی مرحم هق هقت ميشه دوباره

از کی بهونه می گيری شبهای بی ستاره

برگ ريزونای پاييز کی چشم برات می مونه

از جلو پات جمع ميکنه برگهای زرد و خسته

کی چشم برات ميمونه

حتی شبهای يلدا

تا گريه تو چشات نياد

شب برسه به فردا

مادر!.

ای فرشته اميد به تعداد ستارگان اسمان دوستت دارم

و بر دستان تنديس عاشقيت بوسِه ميزنم

و نگاه آرامش بخشت را خاطره ميسازم

مادر !

مادرِ خوب و قشنگم

اتاقم بی تو چه سرد است

تمام لحظه هايم بی تو هيچ است..

عشقت جاودانه ترين گوهر من است..دوستت دارم .دوستت دارم .دوستت دارم ...

عشق

من زندگی را برای عشق می خواهم

می خواهم تا ابد عاشق بمانم

می خواهم برای عشق بخندم و برايش گريه كنم

می خواهم با عشق به خدايم برسم

می خواهم عشق را ثابت كنم

می خواهم برای عشق بميرم

می خواهم برای تو بميرم ...

زندگی

زندگی قصه تلخی‌ست

که از آغازش

بس که آزرده شدم

چشم به پايان دارم

عشق!

زيبايي عشق به سكوته نه فرياد

زيبايي عشق به تحمله نه خرد شدن و فرو ريختن

عشق خيالي ست كه اگه به واقعيت برسه ديگه طعم شيرينشو از دست مي ده.

عشق يه كويره كه عاشق تشنه با روياي سراب معشوق قدم به جلو ميذاره

عشق راه ناهمواريه كه وقتي ازش گذشتي و تمام سختی‌ها رو پشت سر گذاشتي مي‌رسي به جايي كه اصلا تصور نمي‌كردي آخرش اين باشه مثل كسي كه از كوهي بالا مي‌ره به اميد اينكه ببينه پشت اون كوه چيه؟ لذتش فقط اميد و روياي رسيدن به اون بالاست وقتي رسيدي مي بيني هيچي پشت كوه نبوده و نيست نااميد و خسته مي‌شيني به اين همه راهي كه اومدي فكر مي‌كني. البته اگه بين راه سقوط نكني.

عشق سخن گفتن با نگاهه.

عشق اميد به رسيدن و ترس از نرسيدنه

عشق تكرار افرينش

eghlimeeshgh — Thu, 12 May 2005 13:15:18 GMT

تو که دستت به نوشتن اشناست
دلت از جنس دل خسته ماست
دل دريا رو نوشتي همه دنيا رو نوشتي دل ما رو بنويس
بنويس از ما که در حال فراريم
توي اين پاييز بد فکر بهاريم
بنويس از ما که عشقو نشناختيم
حرف خالي زديم و قافيه ساختيم
دست من خسته شد از بس که نوشتم
پاي من ابله زد بس که دويدم
دل دريا رو نوشتي همه دنيا رو نوشتي دل ما رو بنويس

آهاي آدميان ، به چشمهاي خود بياموزيد كه نگاه به كسي نيندازند ، اگر نگاه انداختند عاشق نشوند اگر عاشق شدند وابسته نشوند اگر وابسته شدند مجنون نشوند و اگر نيز مجنون شدند با عقل و منطق زندگي كنند

آهاي عاشقان اينك كه پا به اين راه دشوار گذاشته ايد ، با صداقت عشق را ابراز كنيد ، تنها عاشق يك دل باشيد ، تنها به يك نفر دل ببنديد ، و با يكرنگي و يكدلي زندگي كنيد

آهاي عاشقان به عشق خود وفادار باشيد ، تا پايان راه با عشق باشيد ، و از ته دل عشق را دوست داشته باشيد

آهاي عاشقان از تمام وجود عاشق شويد ، و با اراده و اطمينان پا به اين راه بگذاريد

رسم عاشقي دروغ و خيانت نيست ، رسم عاشقي صداقت است پس سرلوحه و الگوي خود را صداقت قرار دهيد

آهاي عاشقان نه لازم است مجنون باشيد و نه فرهاد ، تنها خودتان باشيد ، همين و بس........

آهاي عاشقان ، ساده نباشيد ، عشق را از ته دل بخواهيد و انتظار عشق را حتي تا پاي مرگ بكشيد

آهاي عاشقان عشق را براي قلبش بخواهيد نه براي هوس و خوش گذارني و گذراندن لحظه هاي زندگي با هدف عاشق شويد و با عشق نيز از اين دنيا برويد

When you feel unlovable, unworthy and unclean,
when you think that no one can heal you,
Remember, Friend,
God Can.

وقتي احساس می‌کنی قابل دوست داشتن نيستی
وقتي احساس بي لياقتي و نا پاكي مي كني
وقتي احساس مي كني كسي نمي تواند دردهای تو را التيام ببخشد
به ياد داشته باش دوست من
خدا مي تواند

When you think that you are unforgivable
for your guilt and your shame
Remember, Friend,
God Can.

وقتي احساس مي‌كني قابل بخشش نيستي
براي شرم و گناه هایت
به ياد داشته باش دوست من
خدا مي تواند

When you think that all is hidden
and no one can see within
Remember, Friend,
God Can.

وقتي فكر مي كني همه چيز پنهان است
و هيچكس نمي تونه درون رو ببيند
به ياد داشته باش دوست من
خدا مي تواند

And when you have reached the bottom
And you think that no one can hear
Remember my dear Friend
God Can.

وقتي به انتها مي رسي و گمان مي‌كني
کسی نيست تا صدايت را بشنود
به ياد داشته باش دوست من
خدا مي تواند

And when you think that no one can love
The real person deep inside of you
Remember my dear Friend,
God Does.

وقتي گمان ميبری كسي نمي تواند
به خود واقعی درون تو عشق بورزد
دوست من٬ به ياد داشته باش
خدا مي تواند

عشق!

راستی...

سهم ما از اين زندگی چيه...

همش پول؟؟؟

عشق کجاست...چی شد...کجا ماند... و ما کجائيم..

دوست داريم عاشق باشيم...

امّا وقتش که می‌شه...کم می‌آريم...لگد ميندازيم..میسوزونيم و ويروون می‌کنيم.

اسمش هم می‌ذاريم...عشق!

بيا تو اي هميشه عشق هميشه بهار

بيا دوباره با خودت بهارو بيار

ميشه دوباره تو صدام ترانه بشي

ميشه براي گريه هام بهانه بشي

ميگم بيا بيا با من بمون

با من بمون هميشه عشق اي مهربون

وقتي تموم آينه ها شكسته شدن

موندم پشت اين درا كه بسته شدن

نشد واست از شب و ستاره بگم

حرفاي عاشقونمو دوباره بگم

قشنگترين پنجره اي كه واميشه رو به بهار

قشنگترين معجزه اي تو اين شباي انتظار

بي تو نفس كشيدنم عذابه واسم

دارم از توغربتم صدات ميزنم

تقديم به انانکه...

 یه سلام مخملی تقدیم به همه آنهایی كه بی تقصیرند و گناهی ندارند

تقدیم به چشم هایی كه در راه ماندند و دل هایی كه آنها را راندند

تقدیم به اشك هایی كه غرورشان شكست و عهد و پیمانهایی كه زیر پا نشست

تقدیم به تمامی آنان كه هنوز هم تكه ای از آسمان در چشمانشان

جرعه ای از دریا در دستانشان و تجسمی زیبا

 از خاطره ی ایثار گل های سرخ در معبد ارغوانی دلهایشان به یادگار مانده است

محبت چيست؟

از آتش پرسيدم محبت يعنی چی ؟ گفت از من سوزانتره 
 
از گل پرسيدم محبت يعنی چی ؟ گفت از من زيباتره 
 
از شمع پرسيدم محبت يعنی چی ؟ گفت از من عاشقانه تره 
 
از خود محبت پرسيدم تو چيستی؟ گفت من نگاهی بيش نيستم ... 
 
One thing can always cheer me, 
When I'm feeling sad and low; 
When I tire of daily trials, 
That I have to undergo;

دوستت دارم

اول نامه جای دل تنگ چند تا نقطه چين می گذارم،
جای اسم قشنگت سر سطر
نازنين، نازنين می گذارم ...
گفتن از تو ولی کار من نيست،
پس قلم را زمين می گذارم

عطر زرد گل ياس رو نمی خوام، نمره بيست کلاس رو نمی خوام ... من فقط تو چشم تو زندونی ام، عاشق های بی حواس رو نمی خوام ... من تو رو می خوام اونها رو نمی خوام، نفسم تويی هوا رو نمی خوام

آخر يه روز دق می کنم فقط به خاطر تو، دنيا رو عاشق می کنم فقط به خاطر تو ...
سر به بيابون می زنم فقط به خاطر تو، رو دست مجنون می زنم فقط به خاطر تو ...
يه روز ميشم بی آبرو فقط به خاطر تو، قربونی يه جستجو فقط به خاطر تو

eghlimeeshgh — Tue, 10 May 2005 13:03:18 GMT

آنگاه كه آدم و حوا از بهشت به زمين فرستاده شدند,

حوا موهاي خود را كه در بهشت شانه كرده و بسته بود ، بازكرد.

همانطور كه باد بر موهاي او مي وزيد , هواي معطر بهشت را

كه در ميان موهاي او باقي مانده به اين سو و آنسوي عالم مي بُرد

و گل ها و گياهان را خوشبو مي كرد و آهوي مشك از آن

گياهان خورد و نافه اش مشكين شد. و آنگونه بودكه بر اريكه

اين گرد كوچك خاكي و سبز

شكلي از موجهاي مواج انرژي بهشتي از

سرسراي عالم ملائك و بركات فيض عظيم حق تعالي ، در

تلاطمي از مستي به نام و قرعه انسان دست برانداخت ونامی

از جنس وامانده هاي روح پاك خالق هستي در عطري و لوايي

از بهشت در زمين به نام و طعم عشق را شكل داد .

سر بر شانه تو

                                                  آن بو کزان گيسو
                                             در جان چونفس خوشبو
                                                آری به خدا نيکوست
                                                می مانم و می مانم
                                                 سر در خم آن گيسو
                                                   تا در تو بميرم من
                                                    تا با تو برويم من

                                         شمع پنهان شده ای و تب يلدای شبی
                                              نفس گرم تو و آتش پنهان کسی
                                           سايه و برگ گل و شمع بر افروخته ای
                                          حسرتم خواب گلی! شمع نيفروخته ای

eghlimeeshgh — Mon, 09 May 2005 13:15:18 GMT

گفتا غم تو دارم ،گفتم به من چه آيد؟

گفتا که ماه من شو ،گفتم حسش نيايد

گفتا ز مهر ورزان رسم وفا بيا موز

گفتم ز عقل داران اين کار کمتر آيد

گفتا که بر خيا لت راه نظر ببندم

گفتم به فکرما هم اين کارخوش تر آيد.

گفتا که بوی زلفت گمراه عالمم کرد

گفتم بباش گمراه تا صبح محشر آيد.

گفتا خوشا هوايی کز باد صبح خيزد

گفتم چه خوب باشد بر کوی تو نيايد.

گفتاکه نوش لعلت ما را به آرزو کشت

گفتم هزار کشتم تا جانشان در آيد.

گفتا دل رحيمت کی عزم صلح دارد

گفتم بمان در کف تا وقت آن در آيد.

گفتا زمان عشرت ديدی که چون سر آمد

گفتم کدام عشرت؟ رو .عشق ديگر آيد.

eghlimeeshgh — Thu, 05 May 2005 15:47:18 GMT

شقایق گل همیشه عاشق

يا حق

استاد عشق ......

عجيب است ، اين دفعه پنجم است که اين خط را ننوشته پاک مي کنم ...معلوم نيست سرنوشت اين خط پنجمين چه باشد ...
انگاري نوشتن از..براي اين دل چندان هم آسان نيست نازنين ، مدتهاست که مي خواهم از شما بنويسم .....
مدتهاست که در انديشه شرح گوشه هايي از درياي خوبي هايتان هستم ....اما نشد که نشد
اينها که برايتان مي گويم دلنوشته است پس همينجا عذرم بپذير اگر که از نظمي منطقي برخوردار نبودند ....آخر خودتان بهتر مي دانيد که در مکتب دل نظم نقشي ندارد
مهربان نمي دانم از کجا بايد آغاز کنم ، از کجا بگويم قصه تو و عالم خالصت را .......مي داني در طول اين مدتي که با شما آشنا شدم هيچگاه نتوانستمبگويم تو، اما اينبار و اينجا مي خوانمت ...
همه مان وقتي با دوستي نزديک صحبت مي کنيم ، مي خوانيمش تو ، و من هم اينبار شما را تو مي خوانم ، شايد بشود بهتر ذات اين احساسات نهفته در خانه دلم را برايت آشکار کنم ....
مهربان تو براي من نشانه خيلي چيز ها هستي ، تو براي من خيلي چيزها را معنا بخشيدي ، تو معناي خيلي چيزها را مفهوم بخشيدي ، تو ارزشها يي که هميشه صحبت از قدر و منزلتشان مي شد و کمتر مي ديدمشان ، نشانم دادي....وجودت همچون شمعي شد که روشني بخش راه تاريکم شد ، تو سوختي و دل کم فروغم را جاني دوباره بخشيدي ......آن روزها زياد درگير اين نبودم که تو چه مي کني و يا چه
کردي اما مدتهاست که به اين موضوع زياد فکر مي کنم ، خيلي بزرگي مي خواهد که آدم دلش خون باشد و مرهم خونين دلي ديگر شود ، خيلي بزرگي مي خواهد که آدمي دلتنگ باشد اما همدم دلتنگي هاي ديگري شود ، تفهيم معناي يک ارزش براي ديگري به حرف ساده مي نمايد اما تو براي من نه يک ارزش که ارزشها را معنا کردي ، مي خواهم بگويم که توانسته ام اندکي بفهمم که تو چه کردي ، مي دانم دانسته ام هم ناچيز است اما همين هست بضاعت اين دخترکت ....
باز همم دارد قصه خط اول اين دلنوشته تکرار مي شود .....خطي که مداوم نوشته مي شود و باز پاک مي شود ...

آدمها چه زود و سريع به هم انس و الفت مي گيرند ، روز اولي که صورت مهربانت را ديدم به فکرم هم نمي رسيد که آشنايي با تو درحقيقت نقطه عطف زندگي من است ، به راستي که همه کارهاي خداوند عالم با پشتوانه عميق و حساب شده اي است که بعد ها برايمان ذره هايي از اين نظم و ترتيب آشکار مي شود .....
آري دقيقا زماني من تو را ديدم که هيچ علاقه اي براي دوستي با تو نداشتم ، من اصلا آن وقتها از آدم بزرگها هراس داشتم و اين معلول همه آن چيزهايي بود که ديده بود م و شنيده بودم از آدم بزرگها ....
آدم بزرگها ؟!!! چه اصطلاحي به کار بردم اما فکر مي کنم همين دوکلمه مي تواهند به راستي گوياي احساس و فکر آن روزهايم باشد .
آن روزها فکر مي کردم نبايد به آدم بزگها اعتماد کرد ، بيشترشان تاريک بودند و حتما تو هم يکي از همانها بودي .....ببخش که اينگونه صادقانه برايت قصه احساسات چند سال پيشم را مي گويم .. فکر نکنم شنيدن اينها با اينکه تکراري است برايت خسته کننده باشد ، اينها را مي گويم تا بداني که وقتي مي گويم که با تو توانستم به زندگي اعتماد کنم يعني چه !!!
آري در چنان موفعيتي من تو را ديدم و تو کم کم خواستي به درونم راه پيدا کني ، نه از براي کنجکاوي بلکه براي ياري به من ، اما همه اش به خودم مي گفتم چرا ؟
يادت هست چقدر سوال پيچت مي کردم !! چرا منو دوست داري ؟ چرا مي خواهي کمکم کني ؟ ودر دل آرام از خودم مي پرسيدم مگر مي شود کسي همينجوري بخواهد به آدم کمک کند ؟
آن هم يک آدم بزرگ !!! نکند اين هم يکي از همان آدم بزرگها ي به ظاهر مهربان باشد .....اما تو صبر کردي ، همچون مادري که بي تا بي ها و بد خلقي هاي کودکش را با شکيبايي تحمل مي کند ، تو شجاعت کردي و ماندي ......
گفتم اگر روزي برسد که تو هم رنگ عوض کني ديگر دنيا برايم سياه خواهد شد ، گفتي به من اعتماد کن تا ببيني رنگ اعتماد را ....و من اعتماد کردم ......اما هنر تو فراتر از اين بود ، مي داني چرا ؟ شايد غريب باشدگفتنش اما ه تو به من ياد دادي که اگر حتي روزي خلف وعده کني ، چيزي از ارزش اعتماد کم نمي شود برايم ، آري نازنينم تو احيا کردي اين ارزش را در من ....
اينکه حتي وقتي زمين و زمان به ما خيانت کنند اينرا به حساب باني هايش بگذارم و بس نه اينکه اعتماد را به قتله گاه ببرم .....

تو نشانم دادي سرزمين عشق بي توقع کجاست ، گر چه من مثل تو ساکن اين عرض نوراني نيستم اما همان اندک زماني که دستم گرفتي و به اين ديارزيبا دعوتم کردي برايم کم نبود ، تنها ساکن واقعي سرزمين عشق بي توقع مي تواند اين همه ببخشد و انتظاري براي دريافت نداشته باشد .......تو عملا نشانم دادي که بايد آدمها را بيش از استحقاقشان دوست داشت .
تو نشانم دادي که ايمان واقعي در دل آدمها ماوي دارد نه در ظاهرشان . .....اميد ، صداقت ، يکرنگي ، بزرگ منشي ، دريا دلي ، ايثار ، خويشتن دوستي ، عزت نفس ، غرور ، ايمان ، زيبايي ، لطافت وبسياري صفات ديگر ....... چيز هايي بودند که توانستم از تو ياد بگيرم و يا در تو ديدم .
افسوس که وقت تنگ است ، مي خواستم نوشتن از تو را به زماني ديگر موکول کنم اما حرف امروز يک نشانه نا آشنا به من فهماند که همين ظهري وقتش است تا که بگويم از خوبي هايت ....

سربلند باشي

eghlimeeshgh — Thu, 05 May 2005 05:38:18 GMT

دوباره دلم واسه غربت چشمات تنگه***دوباره اين دل ديوونه واست دلتنگه*

وقت از تو خوندنه ستاره ترانه‌هام***اسم تو برای من قشنگترين آهنگه*

بی‌ تو يک پرنده اسير بی پروازم***با تو اما ميرسم به قله آوازم*

اگه تا آخر اين ترانه با من باشی***واسه تو سقفی از آهنگ و صدا می‌سازم*

تويی که عشقمو از نگاه من ميخونی***تويی که تو طپش ترانه‌هام پنهونی*

تويی که همنفس هميشه آوازی***تويی که آخر قصه منو ميدونی*

اگه کوچه صدام يه کوچه باريکه***اگه خونم بی چراغ چشم تو تاريکه*

ميدونم آخر قصه ميرسی به داد من***لحظه يکی شدن تو آينه‌ها نزديکه*

با يه چشمک دوباره منو زنده کن ستاره***نذار از نفس بيفتم تويی تنها راه چاره*

آی ستاره آی ستاره بی تو شب نوری نداره***اين ترانه تا هميشه تورو ياد من مياره*

يه تنهای تنها. بهزاد

اون وقتي که فکر مي کني هيچ کسي نيست حرف دلتو بفهمه

 کسي هست که براي ديدنت روز شماری

 مي کنه  ... خدا به تو دو تا پا داد تا با اونها راه بري . دو تا دست داد تا نگه داری

 . دو تا گوش براي شنيدن داد

 و دو چشم براي ديدن .... ولي فقط يه قلب به تو داد ... مي دوني چرا ؟

چون قلب دوم تو رو به فرد ديگري داد

eghlimeeshgh — Mon, 02 May 2005 14:39:18 GMT


۱۳ خط برای زندگی ۱ ـ دوستت دارم نه فقط به خاطر شخصيتی که داری بلکه به خاطر شخصيتی که من هنگام با تو بودن پيدا می کنم . ۲ ـ هيچکس ارزش اشکهای تو را ندارد و کسی که چنين ارزشی دارد باعث اشک ريختن تو نمی شود . ۳ ـ اگر کسی تو را آنطور که می خواهی دوست ندارد به اين معنا نيست که تو را با تمام وجودش دوست ندارد . ۴ ـ دوست واقعی کسی است که دستهای تو را بگيرد ولی قلب تو را لمس کند . ۵ ـ بدترين شکل دلتنگی این است که در کنار کسی باشی و بدانی که هرگز به او نمی رسی . ۶ ـ هرگز لبخند را ترک مکن حتی وقتی که ناراحتی ٬ زيرا هر کسی ممکن است عاشق لبخند تو شود . ۷ ـ ممکن است در تمام دنيا يک نفر باشی ولی برای بعضی افراد تمام دنيا هستی . ۸ ـ هرگز وقتت را با کسی که حاضر نيست وقتش را با تو بگذراند نگذران . ۹ ـ شايد خدا خواسته ابتدا بسياری افراد نا مناسب را بشناسی و سپس فرد مناسب را به اين ترتيب وقتی او را يافتی بهتر می توانی شکر گزار باشی . ۱۰ ـ به چيزی که گذشت غم مخور و به آنچه پس از آن می آيد لبخند بزن . ۱۱ ـ هميشه افرادی هستند که تو را می آزارند ٬ با اين حال همواره به ديگران اعتماد کن ولی مواظب باش به کسی که تو را آزرده دوباره اعتما نکنی . ۱۲ ـ خودت را به فرد بهتری تبديل کن و مطوئن باش خودت را می شناسی قبل از اينکه شخص ديگری را بشناسی و انتظار داشته باشی او تو را بشناسد . ۱۳ ـ زياد از حد خودت را تحت فشار نگذار بهترين چيزها زمانی اتفاق می افتد که انتظارش را نداری . گابريل گارسيا مارکز

eghlimeeshgh — Sat, 30 Apr 2005 12:35:18 GMT

"پويا " نام آلبوم:رويا

وطن
باورم نميشه
جشن ايينه
پريشون
عروس آرزوهام
ياسي
دلباخته
رويا

eghlimeeshgh — Thu, 27 Jan 2005 12:24:18 GMT